Wątpiący Tomasz

— Caravaggio, Niedowierzanie Świętego Tomasza

Tomasz, jeden z Dwunastu, zwany Didymos, nie był razem z nimi, kiedy przyszedł Jezus. Inni więc uczniowie mówili do niego: «Widzieliśmy Pana!» Ale on rzekł do nich: «Jeżeli na rękach Jego nie zobaczę śladu gwoździ i nie włożę palca mego w miejsce gwoździ, i nie włożę ręki mojej do boku Jego, nie uwierzę». A po ośmiu dniach, kiedy uczniowie Jego byli znowu wewnątrz [domu] i Tomasz z nimi, Jezus przyszedł mimo drzwi zamkniętych, stanął pośrodku i rzekł: «Pokój wam!» Następnie rzekł do Tomasza: «Podnieś tutaj swój palec i zobacz moje ręce. Podnieś rękę i włóż [ją] do mego boku… »

— J 20, 24-27a

» Czytaj dalej…

Komentarze «2015-04-12 11:18» «permlink» W kategoriach: , .

Czytając "Wprowadzenie do filozofii" Arno Anzenbachera (wstęp)

Wprowadzenie do filozofii Arno Anzenbachera jest nie tylko jasne i nowoczesne — uwzględniające najnowsze wyniki badań i stanowiska filozoficzne — ale również poznawczo interesujące, ukazujące myśl filozoficzną w jej ruchu i twórczym niepokoju.

— Ks. Józef Tischner, z Przedmowy do wydania polskiego (1987)

Zachęcony powyższym fragmentem, a chcąc uzupełnić coraz to bardziej doskwierające mi braki w znajomości filozofii zachodniej, właśnie zacząłem czytać Wprowadzenie do filozofii autorstwa prof. dr Arno Anzenbachera. Celem maksymalizacji pożytku z tej lektury, równolegle chcę rozpocząć cykl wpisów, które będą: zwartym podsumowaniem przeczytanych rozdziałów, rozwinięciem co ciekawszych myśli, ewentualnie wraz cytowaniem fragmentów szczególnie cennych.

Po co w ogóle zajmować się filozofią? Po co poświęcać czas na studiowanie myśli dawnych filozofów? Czy nie lepiej pójść napić się piwa w barze? Czy filozofia jest komuś do czegoś tak naprawdę potrzebna? Może to tylko forma rozrywki lub zajęcie dla znudzonych intelektualistów i oderwanych od prawdziwego życia naukowców? (czymkolwiek owo “prawdziwe życie” jest).

Na te i wiele innych pytań, które prędzej czy później się pojawią, filozofia próbuje odpowiadać. Spróbuję również ja, wspierając się lekturą przeczytanych rozdziałów Wprowadzenia… .

» Czytaj dalej…

Komentarze «2013-07-24 17:44» «permlink» W kategoriach: , .

Nasza piękna polska mowa

Język polski jest naprawdę piękny. Przeciętnie niestety nadaje się do zastosowań technicznych, ale jeśli chodzi o literaturę, czy bardziej ogólnie sztukę wyrażania myśli lub uczuć słowami, to nie znam lepszego. Jak pytam się rodaków, jaki język uważają za najpiękniejszy, niewielu odpowiada, że ich własny. Już prędzej francuski czy hiszpański. “Cudze chwalicie, swego nie znacie…” mówi stare przysłowie.

Jeżeli natomiast chodzi o polski — lub jeżeli ktoś zna polski (co przyniesie nieocenione korzyści, gdyż najbardziej niezwykła poezja naszego stulecia powstała w tym języku)…

— Josif Brodski (rosyjski poeta i eseista), Jak czytać książki

» Czytaj dalej…

Komentarze [4] «2011-02-19 20:53» «permlink» W kategoriach: , .

"Człowiek, który był czwartkiem" o celowości

Osiągnięcie wyznaczonego celu jest najosobliwszą, najbardziej niezwykłą przygodą. Chybić jest najłatwiej, to rzecz najprymitywniejsza. Wzniosły jak epopeja jest człowiek, gdy pierwszą strzałą z łuku trafia w locie dalekiego ptaka […] Chaos to nuda.

— Gabriel Syme, Człowiek, który był czwartkiem
Gilbert K. Chesterton

Komentarze «2011-02-17 22:46» «permlink» W kategoriach: , .

Braid

Nie chciałem tutaj zbyt dużo pisać o grach komputerowych… ale wczoraj przeszedłem epilog gry Braid (co nie musi oznaczać jej ukończenia) i stwierdziłem, że o tym koniecznie trzeba napisać. Już spieszę z wyjaśnieniem.

Braid jest klasyczną platformówką. Może nie do końca klasyczną, tutaj nie da się zginąć spadając w przepaść lub zostając zabitym przez jakieś stworki. To znaczy właściwie się da, ale mamy możliwość cofania czasu w dowolnym momencie. To jednak dopiero początek…

» Czytaj dalej…

Komentarze «2011-02-10 17:07» «permlink» W kategoriach: , .
---
\/